حجت عزيز! عزيز الدين نسفي در باب عشق گويد: "عشق براق سالكان و مركب روندگان است. هر چه عقل به پنجاه سال اندوخته باشد، عقش در يك دم، آن جمله را بسوزاند و عاشق را پاك و صافي گرداند و سالك به صد چله، آن مقدار سير نتواند كرد كه عاشق در يك طرفة العين كند."

مدتهاست كه آرد خويش بيخته و غربال آويخته ام...حوصله ي تجربه اي را ندارم از اين دست...

براي تو و كسي كه دوستش داري خوشحالم...

پس اين چند خط را كه در 22 آذر ماه هزار و سيصد و هشتاد و سه سرودم و خوشبختانه به هيچ كس تقديم نكردم؛

براي تو مي نگارم...شاد باشيد...در پناه پروردگار نور و راستي...

.

.

مستم چنان اي عاشقان!..... تا گزمه مي نشناسدم

شادم چنان اي زندگان!..... تا مرگ مي نشناسدم

آفاق را شهره شدم.....تا ننگ مي نشناسدم

لبريز جام راستي.....از كذب پروا مي كنم

درد غم تو در دلم.....رد طبيبا مي كنم

گويم كه عاشق نيستم.....داني كه حاشا مي كنم

زردست رخ از هجر تو......سوداي صفرا مي كنم

جان مرده ام از بي كسي......ياد مسيحا مي كنم

اينك شراب عشق تو.....كار مسيحا مي كند...

(البته حق چاپ محفوظ است!!!)